Terminy prawne dotyczące opieki nad dzieckiem mogą być mylące.Podczas gdy większość ludzi ma ogólne pojęcie o tym, co oznacza opieka nad dzieckiem, nie każdy zna różnicę między opieką prawną a opieką fizyczną. Jaki rodzaj opieki nad dzieckiem jest najlepszy w Twojej konkretnej sytuacji? Jak dokładnie działa wspólna opieka nad dzieckiem? Ten artykuł zajmie się tymi pytaniami.
Rodzaje opieki nad dzieckiem: opieka fizyczna
Opieka fizyczna jest jedną z najbardziej powszechnie rozumianych form opieki nad dzieckiem. Jeśli sąd przyznał rodzicowi fizyczną opiekę nad dzieckiem, rodzic ma prawo do tego, aby dziecko mieszkało z nim. W niektórych stanach przypadkach jest przyznanie wspólnej opieki fizycznej, gdy dziecko będzie przebywać przez znaczne okresy czasu zarówno z matką, jak i ojcem – jest to tzw. opieka naprzemienna. W większości sytuacji wspólna opieka fizyczna zostanie przyznana tylko wtedy, gdy rodzice dziecka planują mieszkać stosunkowo blisko siebie. Nie jest możliwe przeworzenie dziecka co kilka/klikanaście dni setki km, chociażby ze wgzlędu na szkołę.
Wyłączna opieka fizyczna to termin używany w przypadku, gdy dziecko mieszka głównie z jednym z rodziców, podczas gdy drugie z nich ma prawa do odwiedzin lub opieki. Przykładowo, matka może mieć wyłączną opiekę fizyczną, gdy dziecko spędza z nią każdy dzień, a ojca odwiedza tylko na kilka godzin.
Opieka prawna, władza prawna
Jeśli rodzicowi przyznano opiekę prawną nad dzieckiem, oznacza to, że ma on władzę prawną do podejmowania decyzji dotyczących wychowania, zdrowia i edukacji dziecka. Rodzic sprawujący prawną opiekę nad dzieckiem będzie miał prawo decydować o tym, do jakiej szkoły posłać dziecko, jaką religię będzie praktykować, a także jaką opiekę medyczną otrzyma dziecko. Wiele stanów regularnie przyznaje wspólną opiekę prawną po rozwodzie. Oznacza to, że rodzice będą musieli współpracować i podejmować wspólne decyzje dotyczące edukacji swoich dzieci.
Jeśli jedno z rodziców w umowie o wspólnej opiece prawnej odbiera drugiemu rodzicowi uprawnienia decyzyjne (np. poprzez podejmowanie jednostronnych decyzji dotyczących edukacji dziecka), drugie z rodziców może wrócić do sądu, aby sędzia wyegzekwował nakaz wspólnej opieki prawnej. Chociaż sędzia prawdopodobnie nie ukarze rodzica, który naruszył nakaz, ani nie wyśle go do więzienia, prawdopodobnie spowoduje to wiele zakłopotania, a także wprowadzi więcej stresu do już napiętego związku (co może zaszkodzić dziecku). Ponadto, opłaty prawne mogą być naliczane za każdym razem, gdy prawnik jest wezwany do sądu. Oczywiście, żaden sąd nie będzie tolerować ciągłego ignorowania nakazów i postanowieć. Jeżeli jeden z rodziców nie będzie respektować postanowień sądu może mu ostatecznie zostać ograniczona władza do podejmowania istotnych decyzji względem dziecka – są to jednak skrajne przypadki.
Jeśli uważasz, że drugi rodzic utrudnia lub uniemożliwia podejmowanie decyzji tylko po to, aby Ci dokuczyć, możesz wrócić do sądu, aby spróbować uzyskać wyłączną opiekę prawną nad dzieckiem. Jednak wiele państw i sądów stara się nie przyznawać wyłącznej opieki prawnej, uważając, że lepiej jest, gdy oboje rodzice dbają o dobro dziecka, niż tylko jeden rodzic.
Rodzaje opieki nad dzieckiem: opieka wyłączna
Jaki rodzaj opieki nad dzieckiem jest stosowany, gdy jedno z rodziców jest niezdolne do wychowania dziecka? Wyłączna opieka. Sędzia może przyznać jednemu z rodziców wyłączną prawną lub fizyczną opiekę nad dzieckiem.
Wyłączna opieka fizyczna jest często przyznawana w postępowaniu rozwodowym, gdy można wykazać, że jedno z rodziców jest niezdolne do pracy, często z powodu problemów finansowych, narkotykowych lub alkoholowych. Jeżeli jedno z rodziców postanowiło zamieszkać z nowym partnerem, który jest uznany za niezdolnego do opieki nad dzieckiem lub przebywania w jego pobliżu, wówczas wyłączna opieka fizyczna może zostać przyznana również drugiemu z rodziców.
Sądy zezwalają na wspólną opiekę prawną nawet wtedy, gdy jednemu z rodziców przyznana jest wyłączna opieka fizyczna. Jeśli jesteś zaangażowany w rozwód, zawsze najlepiej jest pamiętać, że dziecko nie jest kartą przetargową, którą można wykorzystać do skrzywdzenia swojego ex. Argumentowanie o wyłączną opiekę nad dzieckiem w celu zranienia swojego byłego nigdy nie jest dobre i w końcu prawdopodobnie zaszkodzi dziecku.
Rodzaje opieki nad dzieckiem: wspólna opieka
Jeśli rodzice dziecka nie mieszkają razem, ale dzielą się obowiązkami w zakresie podejmowania decyzji dotyczących dziecka lub warunków jego życia, uczestniczą we wspólnej opiece prawnej lub fizycznej nad dzieckiem. Wspólna opieka może być wspólną opieką prawną, wspólną opieką fizyczną lub wspólną opieką prawną i fizyczną.
W przypadku par, które mają wspólną opiekę fizyczną, dość często zdarza się, że mają również wspólną opiekę prawną. Niekoniecznie jednak musi być odwrotnie. Rodzice, którzy dzielą wspólną opiekę prawną, nie zawsze dzielą wspólną opiekę fizyczną.
Ustalenia dotyczące wspólnej opieki
Rodzice, którzy dzielą się wspólną opieką fizyczną nad dzieckiem, często sporządzają porozumienie o wspólnej opiece (czasami nazywane porozumieniem rodzicielskim), które przedkładają sędziemu do zatwierdzenia. Porozumienie to wynika z harmonogramu pracy rodziców, harmonogramu szkoły dziecka i potrzeb dziecka. W przypadku rodziców, którzy mieszkają razem (co oznacza, że pójście dziecka do szkoły nie stanowi problemu z żadnego z domów), dość często zdarza się, że rodzice rotacyjnie spędzają z dzieckiem tygodnie lub miesiące.
Podobne tematy
- Jak wywalczyć wyłączną opiekę nad dzieckiem dla matki?
- Kiedy osoba trzecia może uzyskać prawa do opieki nad dzieckiem?
- Jakie prawa ma ojciec w trakcie lub po rozwodzie?
Ograniczenie odpowiedzialności
Wszystkie treści zamieszczone na tej stronie mają charakter informacyjny i edukacyjny. Materiały zamieszczone na stronie doradztworozwodowe.pl nie stanowią opinii prawnej, porady prawnej ani wykładni prawnej. Autor serwisu nie ponosi odpowiedzialności za ewentualne nieścisłości, błędy, pomyłki lub brak aktualności w opublikowanych treściach. Materiały zamieszczone na tej stronie użytkownik końcowy wykorzystuje na własną odpowiedzialność i tylko dla własnych potrzeb.